رباعی

چشم تو به پیشانی من بوسهی نور است
آغوش تو، گرمای تنت... آه چه دور است
بر دامن تو تیرهی شب، نیلی دریا
باز آ و مرو ماه تمام است، صبور است

بعدِ مدتها، الکن و بیادعا.